Darmowe narzędzie
Analizator szerokości stereo
Upuść utwór i odczytaj jego obraz stereo: korelację fazową, szerokość, balans i to, co naprawdę dzieje się po zsumowaniu do mono, łącznie i w pięciu pasmach, w których zapadają decyzje o szerokości.
Upuść plik audio albo wybierz go z dysku. Jest odczytywany na tym urządzeniu i nigdzie nie jest wysyłany.
Jeśli obraz stereo wymaga pracy
Szerokość to decyzja z etapu miksu, z którą mastering musi sobie radzić
Jeden następny krok w kontekście, proponowany po wyniku: nigdy przed nim.
Problem z szerokością znaleziony tutaj jest korygowany na etapie masteringu na tyle, na ile się da: Mastering AI Euphony mierzy obraz stereo w pasmach, stosuje obróbkę stereo z podanymi powodami i sprawdza każdy render po zsumowaniu do mono, bo większość słuchaczy usłyszy właśnie tę wersję. W bezpłatnym planie uruchomisz go na własnym utworze, z głośnością wyrównaną do oryginału.
Liczby
Co oznaczają te liczby
Korelacja, szerokość, strata w mono: trzy różne pytania, zwykle ze sobą mylone.
Szerokość stereo to to, jaka część energii utworu różni się między kanałami; korelacja fazowa mówi, czy ta różnica się sumuje, czy znosi; kompatybilność z mono to to, co zostaje, gdy głośnik telefonu, nagłośnienie klubowe albo połączenie Bluetooth sumuje oba kanały w jeden. Miks może być szeroki i bezpieczny w mono albo wąski i zepsuty: dlatego ta strona mierzy wszystkie trzy rzeczy, a nie jedną.
- Korelacja
- +1 oznacza, że kanały poruszają się razem (mono); około 0 (że są niezależne (szeroko); poniżej 0) że są w przeciwfazie, a taki materiał traci poziom albo znika po zsumowaniu do mono. Wartość dla najgorszego okna znaczy więcej niż średnia: jeden refren w przeciwfazie to problem, który wynik dla całego pliku potrafi ukryć.
- Szerokość w dB
- Energia sygnału side względem energii sygnału mid. −∞ to podwójne mono; przy około 0 dB side i mid niosą tyle samo energii. Nie ma wartości prawidłowej: ta liczba istnieje po to, żeby dwa miksy albo dwie wersje jednego miksu dało się porównać na podstawie czegoś pewniejszego niż wrażenie.
- Suma mono
- Zmiana poziomu w dB po uśrednieniu kanałów: czyli sumowanie, które wykonuje każde urządzenie z jednym głośnikiem. Nieskorelowana szerokość kosztuje około −3 dB i brzmi dobrze; materiał w przeciwfazie kosztuje dużo więcej, a ta strata jest wybiórcza: znika właśnie ten instrument, który poszerzono w ten sposób.
- Dlaczego w pasmach
- Bo decyzje o szerokości to decyzje dotyczące pasm. Szeroki bas rozpada się na systemach sumujących kanały; szerokie wysokie tony zwykle nic nie kosztują. Tabela pasm lokalizuje problem z korelacją w rejestrze, w którym występuje: i to jest różnica między „coś się znosi” a wiedzą, co naprawić.
Weryfikacja
Jak sprawdzić to narzędzie
Wartość korelacji to ta sama znormalizowana korelacja wzajemna, którą każdy sprzętowy miernik fazy pokazuje od czasów goniometrów; szerokość i strata w mono wynikają ze zwykłego rozkładu na mid/side. Wszystko to jest sprawdzane przy każdej kompilacji na skonstruowanych sygnałach: identyczne kanały dają +1 i nic nie tracą w mono, odwrócony kanał daje −1 i się znosi, niezależny szum daje 0 z podręcznikową stratą −3 dB w mono. Odtwórz plik przez dowolny miernik korelacji, któremu ufasz, i porównaj.