Stem ayırma aslında ne yapar

Nedir

Stem ayırma bitmiş bir stereo miksi alır ve onu oluşturan tek tek kaynakları tahmin eder: genellikle vokal, davul, bas ve geri kalan her şey. Tek bir dosya verirsin, karşılığında birkaç dosya alırsın; her biri, kaydın bir bileşenine dair en iyi tahmini içerir.

Bu cümlede “tahmin eder” ifadesi gerçek bir iş görüyor. Bir miks yapılırken ayrı kanallar iki kanala toplandı ve toplama kayıplı, geri döndürülemez bir işlemdir: elinde yalnızca toplam varken onu üretmiş olabilecek sonsuz sayıda kombinasyon vardır. Bir ayırıcı toplamayı geri almaz. Enstrümanların nasıl göründüğü ve nasıl davrandığı hakkında öğrendiklerini kullanarak en makul ayrıştırmayı üretir; makul olan da orijinal olanla aynı şey değildir.

Ayırmanın yapabildikleri ile insanların onun yapmasını umdukları arasındaki farkın tamamı bu ayrımdır. Ayırma çok iyidir, ama çok kanallı kaydın kendisi değildir.

Kabaca nasıl çalışır

Modern ayırıcıların çoğu bir zaman-frekans gösterimi üzerinde çalışır: her an, her frekansta ne kadar enerji bulunduğunu gösteren bir spektrogram. Hem miksin hem de gerçek stemlerin mevcut olduğu binlerce şarkıyla eğitilmiş bir sinir ağı, her noktadaki enerjinin hangi kısmının hangi kaynağa ait olduğunu tahmin etmeyi öğrenir.

Ardından bu tahmini bir tür maske olarak uygular: miksin bir kaynağa atfettiği kısımlarını tutar, geri kalanını bastırır ve sonra yeniden sese dönüştürür. Daha yeni modeller kısmen ya da tamamen doğrudan dalga formu üzerinde çalışır; bu da spektrogram yaklaşımının yeniden oluşturmak zorunda olduğu faz bilgisi konusunda işe yarar.

Öğrendiği şey esasen çok ayrıntılı bir sezgidir: bir trampet yalnız olmadığında neye benzer, bir ses bir cümle boyunca ne yapar, bas enerjisi nasıl dağılır. Sürecin hiçbir yerinde, hâlâ bir yerlerde duran bir dosyayı geri kazanmak yoktur. Öyle bir dosya yoktur.

İki, dört, beş mi yoksa altı stem mi?

Daha fazla stem daha iyi değildir ve insanların bu araçlarla yaptığı en yaygın hata budur.

• •İki stem, vokal ve altyapı. Alınabilecek en temiz sonuç, çünkü model spektrogramdaki her nokta için tek bir karar vermek zorundadır. Bir altyapı ya da bir acapella istiyorsan bunu iste, fazlasını değil: ücretsiz vokal silici aracımız tam olarak bu ayırmayı yapar; böylece bir şeye karar vermeden önce kaliteyi kendi parçanda duyabilirsin.
• •Dört stem, vokal, davul, bas, diğer. Standart ayırma budur ve bir miksi yeniden kuruyorsan kullanmaya değer olan da bu. “Diğer” gerçekten her şeyi içine alan bir kategoridir: gitarlar, klavyeler, yaylılar ve modelden tanımlaması istenmeyen her şey.
• •Beş stem, piyano eklenir. Parçada belirgin bir piyano partisi varsa işe yarar, yoksa düpedüz daha kötüdür; çünkü piyano çıkışı malzemesini yine bir yerden almak zorundadır ve piyano diyebileceği bir şey bulacaktır.
• •Altı stem, gitar eklenir, piyanoyla aynı koşullarda: parçada tek başına ihtiyaç duyduğun bir gitar partisi varsa değer; yoksa gitar diyebileceği bir şey bulacak bir çıkış demektir.

Her ek çıkış, malzemenin yanlış yere atanması için bir şans daha demektir. Sorunu cevaplayan en az sayıda stemi iste.

Nerede zorlanır ve neden

• •Reverb kuyrukları. Reverb’e boğulmuş bir vokal akustik olarak kısmen vokal, kısmen odadır. Model kuyruğun vokal stemine ait olup olmadığına karar vermek zorundadır ve doğru bir cevap yoktur: reverb vokalin üzerine işlenmişti; yani iki cevap da savunulabilir ve hiçbiri senin hayal ettiğinle örtüşmez.
• •Ağır bus kompresyonu. Miks bütününe uygulanan bir kompresörle birbirine yapıştırıldığında her kaynak, diğer her kaynağın seviyesini modüle eder. Kaynaklar artık bağımsız değildir ve bağımsızlık varsayan bir ayırıcı bu iç içe geçmeyi devralır.
• •Yoğun alt ortalar. Bas, kick, piyanonun alt bölgesi ve bir gitarın en altı aynı alanı paylaşır. Bir insan miks mühendisinin en çok uğraşmak zorunda kaldığı bölge de tam burasıdır, hem de aynı nedenle.
• •Double’lar ve geniş panlama. Double’lanıp sert biçimde sola ve sağa panlanmış bir vokal iki ayrı icradır; model bunları stereo alanda tuhaf bir konumdaki tek bir kaynak gibi ele alabilir.
• •Alışılmadık her şey. Ayırıcılar, kendilerine gösterilen müziğin dağılımı üzerinde eğitilir. O dağılımda nadir olan bir enstrüman (bir sitar, alışılmadık bir synth, kötü kaydedilmiş eğitimsiz bir ses) daha kötü bir tahmin alır, çünkü model neye baktığı konusunda daha az fikir sahibidir.

Ortaya çıktıklarında artefaktlar tanıdıktır: tiz bölgede sulu, phasing benzeri bir doku; maskenin kareler arasında aniden değiştiği yerlerde kısa fokurtular; ve bir kaynağın soluk bir hayaletinin başka bir kaynağın stemine musallat olduğu sızıntı.

Bir ayırıcı nasıl değerlendirilir

Onu kolay ayrılan bir şarkıyla test etme. Net bir vokali ve sade bir aranjmanı olan seyrek kayıtlar her aracı mükemmel gösterir; tanıtımların bunları kullanmasının nedeni de tam olarak budur.

Zor durumlarla test et ve belirli şeylere kulak ver:

• •Her stemi solo dinle ve orada olmaması gereken şeyi ara. Sızıntı en yaygın hatadır ve tek başına dinlerken duyması en kolay olandır.
• •Stemleri yeniden topla ve orijinalle karşılaştır. Toplamları, başladığın şeye çok yakın bir şey vermelidir. Malzeme kaybolmuşsa araç sınıflandıramadığı her şeyi atmıştır.
• •Geri gelen dosyanın örnekleme hızını kontrol et. Bazı araçlar, ne verirsen ver, içeride 44,1 kHz ile ayırır, sonra örnekleme hızını yükseltir. Sonuç, bir spektrum analizöründe bariz, odada ise belli belirsiz biçimde bant sınırlıdır: içeriğin birden durduğu sert bir shelf bunu ele verir.
• •Vokalin ünsüzlerine ve zillere kulak ver. Maskeleme artefaktları ilk olarak yüksek frekanslı transientlerde ortaya çıkar.

İnsanlar onu gerçekte ne için kullanıyor

• •Altyapılar ve acapellalar; canlı performans, karaoke ya da çalışma için.
• •Remix ve sample’lama; kullanılabilir bir davul ya da vokal partisinin birebir aslına uygunluktan daha önemli olduğu yerlerde.
• •Bir miksi kurtarmak; proje gittiğinde ve geriye yalnızca bounce kaldığında. Bu göründüğünden daha yaygındır: sabit diskler bozulur, stüdyolar kapanır.
• •Başka işlemleri beslemek. Ayırma, birkaç işin önünü açan adımdır: yerleştirilecek tek tek kaynaklara ihtiyaç duyan uzamsal ses, yalnızca bir miksin içinde var olan bir vokalin akordu ve geri kalanına dokunmadan hasarlı tek bir öğenin onarımı.
• •Öğrenmek. Sevdiğin bir plağın gerçekte nasıl dengelendiğini her seferinde bir bileşen dinleyerek duymak, onun hakkında okumaktan daha çok şey öğretir.

Haklarla ilgili kısım

Bir kaydı ayırmak, sonuç üzerinde hiçbir hak doğurmaz. Ticari bir yayından çıkarılmış bir vokal hâlâ o yayının vokalidir; aracı çalıştırmadan önce kime aitse ona aittir ve dağıttığın bir şeyde onu kullanmak, her zaman gerektirdiği izni yine gerektirir.

Bunu açıkça söylemeye değer, çünkü teknoloji aksini hissettiriyor. Kendi bilgisayarında bir yazılımla yaptığın bir şey sezgisel olarak seninmiş gibi gelir. Telif hakkı böyle işlemez ve bu sezgi şimdiye dek bir dizi yayının sonunu getirdi.

Bir plakla pratik yapmak, ondan öğrenmek ya da hiç dağıtmayacağın bir şey yapmak ayrı bir konudur ve genellikle sorun değildir. Çizgi yayımlamaktır. Kabul Edilebilir Kullanım Politikamız çizgiyi nereye çektiğimizi söylüyor; hak sahipleri de bize doğrudan ulaşabilir.